Sene 1975'in Aralık ayı aşağı mahallede doğmuşum. Çocukluğum Asar Dağının eteğinde geçti. Ne güzeldi o günler bilirmisin?

Saklambaç,körebe,bilya oynardık.Sabah 7'de kalkar tek kanallı o günlerde televizyonun karşısında İstiklal marşını hazırolda dinlerdik. Pazar günlerinin tadı daha başkaydı.O gün leğende banyo günüydü.O sabunların kokusu yok şimdi biliyormusun? Neyin kokusu kaldıki şimdi!

Birde Ramazanları hiç unutmam.Büyük Caminin yan bölmesinin üst katında kılardık teravihi.Nede kılardık ya.Güleceğiz ,birbirimize vuracağız diye.Ama en güzeli ondan sonra guguk diye bir oyunumuz vardı.Sırf iki şey için beklerdik Ramazanı.Biri bayramda toplayacağımız para diğeri guguk oyunu.

Cumhuriyet'te okudum ilkokulu .O günler artık haylazlığın doruğa çıktığı günlerdi.Siz hiç mandolin eşliğinde dayak yediniz mi öğretmeninizden? Biz yedik. Ama yinede severdik öğretmenimizi.

Derken lise çağları.Ben hem bakkal dükkanımızda (Murat Bakkal) çalışır hem okula devam ederdim.Ama yinede güzel günlerdi biliyormusun? Çünkü arkadaşlık vardı,komşuluk vardı,dostluk vardı.Bir kişi öldümü Bozkır'da açmazdık televizyonları ayıp olmasın diye.Çünkü saygı vardı ölüye bile.Ya şimdi!

Küçük yaşlardan itibaren içimde yeşeren Bozkır sevgisi ve sevdası işte bu fotoğrafları toplamaya itti beni.1996 yılında Fazıla TUNCER Hanımefendiden alıp çoğalttığım 1 adet fotoğrafla bu koleksiyona başlamış oldum. 800'ü aşkın eski(meyen), 2000 kadar da yeni 1935-2005 yılları arasında çekilmiş fotoğraflarım bulunmaktadır.

Bana çalışmamda destek olan tüm büyüklerime ve arkadaşlarıma saygı ve sevgilerimi sunar, şu gökkubbede hoş bir seda bırakmak amacıyla bu çalışmamı yurt içinde ve yurt dışında bulunan tüm Bozkırlılara armağan ediyorum.

Ne Mutlu Bozkırlıyım Diyene

Ali ÇELİK